Το «Κεσκέκι» αναβίωσε για μια ακόμη χρονιά στο Τύμπανο Δήμου Τοπείρου Ξάνθης, προς τιμήν του Πολιούχου του χωριού Άγιο Δημήτριο.
.
.
.
Φερμένο από τις αλησμόνητες πατρίδες και τους ξεριζωμένους Μικρασιάτες πρόσφυγες, το πατροπαράδοτο έθιμο ΚΕΣΚΕΚΙ άντεξε στο πέρασμα των χρόνων.
.
.
.
.
Κεσκέκι μαγείρευαν σε όλη την Καππαδοκία, τον Πόντο και τα παράλια του Αιγαίου από το Αϊδίνι έως την Έφεσσο, την Αρτάκη, την Πάνορμο, την Ίμβρο, το Αϊβαλί, την Πέργαμο, τη Σμύρνη και την Ερυθραία. Επίσης, στο Αϊβαλί έφτιαχναν κεσκέκι και στη γιορτή του Αγίου Φιλίππου, μετά τη σπορά.
.
.
.
.
Οι δοξαστικές καταβολές του, συνδέονται με τις αρχαιοελληνικές ζωοθυσίες (ταυροθυσίες). Επί αιώνες η θυσία του κόκορα, του προβάτου ή βοδιού στη μνήμη των αγίων, κουρμπάνι όπως το ονόμαζαν στη Μικρά Ασία, αποτελούσε επίκληση της θείας προστασίας, ευχαριστία, εκπλήρωση τάματος για υγεία, ευτυχία, ευκαρπία, ξόρκισμα. Αργότερα, κατά τη χριστιανική περίοδο εναρμονίστηκε με τα χριστιανικά κοινόβια και τις τράπεζες της αγάπης.
.
.
Το κεσκέκι μαγειρευόταν επίσημα συνήθως την πρωτοχρονιά, σε γάμους, του Αγίου Γεωργίου και σε γιορτές αγίων γι’ αυτό ονομάζεται και “γιορτή” σε κάποιες περιοχές.
.
.
.
Το γίδι ή το βόδι που έσφαζαν (αναλόγως την περιοχή), με σκοπό να μαγειρέψουν το κεσκέκι για το τραπέζι, παραπέμπει στην ευχή και προσδοκία να «στεριώσει ο γάμος» ή να πάει καλά η σοδειά, ανάλογα με την χρήση του.
.
.
.
Κάτοικοι του Τυμπάνου σε συνεργασία με τα μέλη του Πολιτιστικού Συλλόγου και φέτος έγιναν μια παρέα παρασκευάζοντας όλοι μαζί του παραδοσιακό Κεσκέκι.
.
.
Θα μας πει ο κύριος Γιάννης Καλαϊτζής κάτοικος του χωριού:
«Το Κεσκέκι στο χωριό μας ήρθε το 1960 ως έθιμο από την Πασχαλιά. Ξεκίνησαν με ένα μικρό καζάνι και με την πάροδο των χρόνων το έθιμο κρατήθηκε και τώρα είμαστε εδώ παλαιότεροι και νεότεροι για να κρατήσουμε και εμείς το έθιμο και την παράδοση του».
.
.
Η κυρία Έλλη Δάντσαρη, ειδική στην παρασκευή του Κεσκέκι, θα μας εξηγήσει την παρασκευή του:
“Όταν ξεκίνησε το Κεσκέκι στο χωριό για πρώτη φορά, γινόταν σε ένα καζάνι με κοτόπουλα που έδινε όλο το χωριό. Οι άντρες του χωριού που συμμετείχαν στη παρασκευή του, είχαν ένα ξύλο σαν κουπί και το χτυπούσαν γύρω γύρω από το καζάνι όσο μπορούσαν με περισσότερη δύναμη, μία ο ένας και μια ο άλλος, μέχρι το μείγμα να γίνει αλοιφή. Το λιώνανε στο χέρι δηλαδή. Τώρα με την τεχνολογία τα πράγματα είναι σαφώς ευκολότερα”.
.
.
.
Για να γίνει το Κεσκέκι νόστιμο χρειάζεται αγάπη, υπομονή και φυσικά αγνά και φρέσκα υλικά τα οποία μπορεί να είναι λίγα είναι όμως βασικά για το πιο νόστιμο Κεσκέκι που φτιάχνουν στο Τύμπανο. Κοτόπουλο, σιτάρι, καλό αγελαδινό βούτυρο και αλάτι.
.
.
